What If: Τι θα γινόταν αν το WCW κέρδιζε τους Monday Night Wars;

Η χρονιά είναι 2001. Μετά από σκληρές μάχες στην τηλεθέαση, χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα για να επιτύχει τον σκοπό του, τόσο ο ένας, όσο και ο άλλος, ο Vince McMahon καταφέρνει και κερδίζει τον Ted Turner και τον Eric Bischoff, αγοράζοντας το WCW από την εταιρεία που το διεύθυνε και βγαίνοντας δημόσια μια μέρα μετά την Wrestlemania 17, μιλώντας για αυτό, σαν κλασσικός κόπανος. Αχ ρε Vince, αλήτη, γιατί τους κλείνεις το σπίτι; Τέλος πάντων, το WWE κέρδισε τον ανταγωνισμό του και σχεδόν 20 χρόνια μετά από αυτήν την ιστορική στιγμή, ένας νέος αντίζηλος ονόματι All Elite Wrestling έχει καταφθάσει και με μια μίξη νέων και παλιών ονομάτων έχει καταφέρει και έχει φέρει μια φρέσκια αίσθηση ανταγωνισμού στην σκηνή του pro wrestling. 

Ωστόσο, εδώ έρχομαι εγώ να σας εισάγω ένα ερώτημα; Και αυτό το ερώτημα είναι το εξής. Τι θα γινόταν, αν αντί για τον Vince McMahon εκείνη την ιστορική μέρα του Απρίλη του 2001, έξω έβγαινε ο Eric Bischoff, χαμογελώντας σαν άλλος ένα κλασσικός κόπανος που ήταν (Σε αγαπώ Eric, είσαι ο μπαμπάς μου) και ανακοίνωνε ότι το WCW και ο Ted Turner, κατάφεραν να εξαγοράσουν τον ανταγωνισμό τους εξαιτίας της πτώχευσης του WWF, λόγω χαμηλών τηλεθεάσων και πιο ποιοτικού προγράμματος του WCW; Είμαι ο Γιώργος από το Ringside House και καλώς ορίσατε σε ένα ακόμα What If, εδώ όπου δίνουμε απάντηση στο πως θα γινόταν αυτό που λέμε και τι συνέπειες θα είχε η συγκεκριμένη κατάσταση. 

Καταρχάς για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, πρέπει να γίνουν μερικά πράγματα που ξεκινάνε πολύ πιο πίσω από όσο πιστεύετε. Όλα ξεκινάνε όταν το WWF έκανε από τα μεγαλύτερα λάθη στην ιστορία του και το WCW, λόγω εγωισμών απλά δεν το εκμεταλλεύτηκε ποτέ. Και αυτό ήταν όταν κατάφεραν και έκαναν screw, έναν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους και πιο σεβαστούς παράλληλα, στην βιομηχανία του pro wrestling. Και μιλάω για τον Barry Windham. Μα καλά, ολόκληρο μέλος των Four Horsemen, τον έβαλαν κοτζάμ ταλεντάρα (που ήταν ο άνθρωπος, να μην λέω ψέματα) να το παίζει Stalker και να έχει ένα John Rambo like gimmick; 
Όχι, όχι εντάξει μην πατάτε το άρθρο για να κλείσει και μην χτυπάτε φανταστικές φωτογραφίες μου στο Facebook μου. Μιλάω φυσικά για τον Bret Hart. To 1997, o Bret Hart, θα υπέγραφε με τον Eric Bischoff ένα συμβόλαιο με το WCW και το WWF, αποφάσισε, λόγω κάποιων παραγόντων που ήταν πάνω κάτω ότι ο Bret δεν ήθελε να χάσει τον τίτλο με τίποτα στον Καναδά, απέναντι στο Αγόρι που σπάει Καρύδ...έεε εννοώ καρδιές, τον Shawn Michaels, αποφάσισαν να του πάρουν τον τίτλο με το ζόρι. Montreal Screwjob εγένετο. Το ματς γίνεται, το ματς λήγει, ο Bret φτύνει, ο Bret τα σπάει, θυμίζοντας ατέλειωτα ξενύχτια φίλων μου Θεσσαλονίκη, 5 τα χαράματα, πρώτο τραπέζι κοντά στο μπαρ στο Markiz (R.I.P), o Bret πάει στα παρασκήνια, ο Bret λέει στον Vince "Με θυμάσαι ρε πούστη;" σαν άλλος Γαρδέλλης και τον βαράει γροθιά, ο Bret φεύγει πικραμένος, για να πάει να ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο στο WCW. 

Και το WCW αποφασίζει να τον βάλει...SPECIAL REFEREE ΣΤΟ STING VS HOGAN. I mean, Jesus. Έχεις το πιο καυτό όνομα στην ιστορία του pro wrestling εκείνη την στιγμή, ο τύπος μόλις είχε φύγει από μια εταιρεία, που κατά τύχη, τυχαίνει να είναι ο αντίπαλος σου, που τον έδιωξε κακήν κακώς για να πάρει την ζώνη και δεν τον κάνεις απευθείας το επόμενο μεγάλο success story σου; Αντιθέτως φυσικά, ο Hitman, έγινε WCW US Champion, έγινε μέλος της NWO (Γκρρρρρρρρ), έγινε world champion, είχε σε όλο το tenure του ένα από τα καλύτερα wrestling matches, απέναντι στον Chris Benoit (τσεκάρετε το, δεν θα χάσετε) και αποφάσισε ότι θα ήταν καλό να αποκρούσει το Spear του Goldberg με μια ασημένια εσωτερική ασπίδα και για αυτό, έφαγε ένα γερό kick από τον Footbill (επειδή έπαιζε Football και επειδή τον λένε Bill, έ; Καλό ε;) και έπαθε διάσειση και αποσύρθηκε, χωρίς ποτέ να εκπληρώσει το full potential αυτής της σοκαριστικής στιγμής για όλη την βιομηχανία. 
Επίσης, άλλο ένα λάθος που πρέπει να διορθωθεί, για να πληρωθούν οι σωστές προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο να συμβεί. ΔΕΝ ΔΊΝΕΙΣ ΕΓΓΥΗΜΈΝΑ ΣΥΜΒΌΛΑΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΈΝΩΝ ΕΜΦΑΝΊΣΕΩΝ. Τώρα ξέρω ότι ο Uncle Eric ήθελε να σιγουρέψει ότι θα έχει τα μεγαλύτερα ονόματα στο wrestling και για αυτό προφανώς τους έδωσε γεμάτα checks και ελεύθερο στο τι θέλουν να κάνουν, αλλά αυτό όταν έχεις να κάνεις με εγωισμούς, όπως αυτούς του Hogan, του Savage, του Flair, του Piper, του Nash & του Hall, ξέρεις ότι στο τέλος δεν θα καταλήξει σε καλό και κάθε προσπάθεια που έκανε το WCW να προωθήσει ένα νέο αστέρι περνούσε από την N.W.O. 

Ακόμη, για να το ξεκαθαρίσω. F**k Vince Russo! Τον αφήνουμε στο WWF, να γίνει εκεί head of creative, να σου πω εγώ, πως μέσα σε 1 χρόνο, θα τους έβγαζε σίγουρα σε χρεοκοπία. Ο Vince Russo, είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους, που από τις 10 ιδέες που θα έχει, οι 2 θα είναι καλές, γιατί ακριβώς θα έχουν πέραση στην εποχή, οι 8 θα είναι τελείως ότι να ναι. Έφθασε στο WCW με την προοπτική να δώσει ευκαιρίες σε νέα ταλέντα, όπως ο Booker T, o Jeff Jarrett, o  Billy Kidman και εν τέλει τους έβαλε όλους σε ένα stable, απέναντι στο stable των παλιών βετεράνων, που ήθελαν ως τρελοί να κρατήσουν την θέση τους στην εταιρεία, ονόματι The Millionaire's Club.
Επίσης, στην θητεία του, έγινε WCW Champion, ο τίτλος άλλαζε κάθε 1 εβδομάδα τουλάχιστον, ενώ εφηύρε ένα νέο match type, ονόματι Judy Bagwell On A Pole Match. Ναι, καλά ακούσατε. Κάποιου η μάνα, ήταν πάνω σε ένα pole και έπρεπε να τη κατεβάσεις. Ήταν σαν να πάρω εγώ τη κυρά Ελευθερία (τη μάνα μου), να της πω "Ανέβα σε εκείνο το πλατάνι" και να πω στον πατέρα μου "Άσε με να πάω για ποτά " στα 13 μου, "ειδάλλως δεν την παίρνεις". Επίσης σε ένα Title on the pole match, τον προδιάδοχο του πολύ καλού Feast or Fired match του TNA, μεταξύ Booker & Jarrett, o Booker σε ένα από τα κουτιά που πήρε για τον τίτλο βρήκε μέσα Viagra. Ακριβώς. Τα Viagra, έπαιξαν ρόλο σε ένα title match. Οπότε, άντε και γ***σου Vince Russo! 

Τέλος, δεν αφήνεις κανέναν εκ των Chris Jericho, Dean Malenko, Eddie Guerrero, Perry Saturn & Chris Benoit να φύγουν για το WWF. Αυτές οι φυγές έφεραν την επανάσταση. Χρησιμοποιήσαν τους πάντες από αυτή την φουρνιά σε πολύ καλά storylines μέχρι και το τέλος της Attitude Era και απλώς έδειξαν πόσο μεγάλοι αστέρες μπορούσαν να γίνουν. Οπότε, λιγότεροι εγωισμοί, περισσότερο wrestling με πρωταγωνιστές την NWO & τον Bret Hart και ένα attitude του '' όλοι μπορούν να τα καταφέρουν στο WCW'', χωρίς τον Γ***ΜΕΝΟ ΤΟΝ VINCE RUSSO. PLEASE!!! 
OK, τώρα που το βγάλαμε αυτό από την μέση και στρώσαμε το έδαφος στην ουσία να γίνει κάτι τέτοιο, ας υποθέσουμε ότι όντως το WWF χάνει από το WCW. Τι συμβαίνει; Καταρχάς, υπό τον Eric Bischoff θα βλέπαμε αρκετά dream matches που όντως δεν θα πιστεύαμε ποτέ ότι θα βλέπαμε. Hogan vs Austin (που φυσικά θα κέρδιζε ο Hulkster γιατί είναι μ***κας και βρισκόταν στα χωράφια του), Undertaker vs Sting, Goldberg vs Angle και πολλά πολλά άλλα. Γιατί, αν κάτι που αγαπάει ο Ted Turner και είχε αποδείξει καθόλα τα χρόνια της διοίκησης του στο WCW, είναι αυτό το πράσινο πράγμα, το χρήμα. Και το γρήγορο χρήμα, το βγάζεις με μεγάλους (στα χαρτιά) αγώνες. 

Επίσης, λογικά, δεν θα βλέπαμε την ανάπτυξη αστέρων, όπως ο John Cena ή ο Randy Orton ή ακόμη και ο Brock Lesnar, ακριβώς γιατί το WCW αγαπούσε τους τύπους που είχε ήδη. Πιστεύω ακράδαντα πως θα βλέπαμε κάποιο push για αυτούς τους χαρακτήρες γύρω στο 2008-2009 και αν είχαν καθίσει εκεί κιόλας. Η αλήθεια είναι πως όταν το WCW, ερχόταν σε επαφή με το νέο, πάντα το έριχναν πάνω στους "λέοντες" και σίγουρα, μπορούμε να πούμε πως υπό την προϋπόθεση αυτού του συγκεκριμένου attitude που προανέφερα ότι θα μπορούσαν να έχουν κάποιες ευκαιρίες.
Αλλά, στο WCW, το original, δίχως την προσθήκη του WWF, είχες τόσους αστέρες, νέους που απλά περίμεναν μια ευκαιρία. O Billy Kidman ήταν σε κόντρα με τον Hulk Hogan, o Booker T ήταν ο soon-to-be διάδοχος του Sting ως η ψυχή του WCW, οι 3-Count ήταν μια ενδιαφέρουσα tag-team που, έαν έκανες skip τα κακά χορευτικά, έδειχναν ότι είναι ταλαντούχοι, ο Scott Steiner, εάν δεν υπήρχαν οι Hogan-Nash-Hall, θα ήταν σίγουρα ο πρωταγωνιστής της N.W.O, έχεις ήδη τον Bret, μπορείς να πεις τον Jarrett και φυσικά αφού τους έχεις κρατήσει, έχεις τους Radicalz και τον Chris Jericho. 

Οπότε, δεν νομίζω πως θα υπήρχε κάτι για τύπους, όπως ο Cena ή ο Batista που σίγουρα θα ήθελαν δουλειά στο μικρόφωνο και στο wrestling. Τώρα οι προσθήκες του Austin, του Undertaker, του Rock, του Kane, του THE GIANT, του Angle, θα γινόντουσαν γιατί ήταν καθαρά εγκαθιδρυμένα ονόματα του wrestling και σίγουρα θα προσπαθούσαν να ξεζουμίσουν τα dream matches από μέσα τους, μέχρι εν τέλει να αποχωρήσουν. Σε ένα ακόμη μικρό possibility, δεν θα βλέπαμε ποτέ την wrestling επιστροφή του Shawn Michaels, αφού όπως ο ίδιος είχε πει "Θα προτιμούσα να με ευνουχίσουν, παρά να δουλέψω για τον Eric Bischoff στην αληθινή ζωή". 
Αλλά η μεγαλύτερη πιθανότητα από όλες που πιστεύω ότι θα μπορούσε να συμβεί. Η επιστροφή του WWE και η νίκη του από την αρχή. Γιατί; Γιατί πολύ απλά, ο Vince McMahon μπορεί να είναι πολλά πράγματα, αλλά ένα πράγμα που δεν ήταν ποτέ του, ήταν ένας quitter. Δεν πρόκειται να τα παρατούσε τόσο εύκολα, όταν ο πατέρας του, ο Vince Sr, τον είχε μάθει να κερδίζει με οποιοδήποτε κόστος. Και ας τον γνώρισε αργά σχετικά στην ζωή του. Οπότε, ναι, εν τέλει θεωρώ ότι το WCW, θα αγόραζε την εταιρεία του Vince, αλλά αυτό δεν θα σήμαινε, ότι θα κέρδιζε τον πόλεμο. 

Εν τέλει θεωρώ, πως οι εγωισμοί του WCW, πάντα ήταν μεγαλύτεροι από το πραγματικό ποιοτικό ταλέντο που παραγόταν. Ο Eric Bischoff ήταν ένα καινοτόμο μυαλό για την βιομηχανία, αλλά είχε την αδυναμία του ότι δεν ήξερε πως να εκμεταλλευτεί το 100% του δυναμικού που διέθετε. Δεν ήξερε πως να φτιάξει αστέρες. Ο Vince το έκανε αυτό και για αυτό δεν το θεωρώ απίθανο, να δημιουργούσε ένα νέο promotion, προκειμένου να κοντράρει και εν τέλει να κερδίζει το WCW. Εδώ πλέον θεωρείται το πρόσωπο της εταιρείας, ένας άνδρας από μια κωμόπολη στην Βοστώνη, του οποίου το όνειρο ήταν αρχικά να ασχοληθεί με το bodybuilding και με την αστυνομία. Έφτιαξε αστέρες. Είχε το σκεπτικό. Γιατί όπως είχε πει και ο Vince " Ο δρόμος προς την κορυφή δεν είναι ένα 100άρι, αλλά είναι μαραθώνιος". 

Και εν τέλει το WCW, θεωρώ πως θα μπορούσε να κερδίσει την μάχη, αλλά δεν θα κέρδιζε ποτέ τον πόλεμο, όσα What If's και να σας πω. 

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια